Walther Nernst

Walter Hermann Nernst był niemieckim fizykiem i chemikiem, laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie chemii za 1920 rok. Urodził się 25 czerwca 1864 roku w Wąbrzeźnie, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej. Kształcił się w pruskim Gimnazjum Królewskim w Grudziądzu, a później był profesorem uniwersytetów w Getyndze i Berlinie oraz dyrektorem Instytutu Fizyki w Berlinie. W pracy naukowej zajmował się termodynamiką ciała stałego, elektrochemią i teorią roztworów.

W 1886 roku wraz z Albertem von Ettingshausenem odkrył zjawisko termomagnetyczne. Skonstruował lampę Nernsta, a w 1906 roku sformułował trzecią zasadę termodynamiki. Jego nazwisko wiąże się także z prawem podziału oraz równaniami Nernsta i Nernsta-Einsteina. W 1917 roku otrzymał odznaczenie Pour le Mérite za Naukę i Sztukę. Podczas I wojny światowej uczestniczył w pracach nad syntezą gazów bojowych i był oskarżany przez aliantów o zbrodnie wojenne. Zmarł 18 listopada 1941 roku w Mużakowie. W Wąbrzeźnie, na murze domu, w którym się urodził, znajduje się poświęcona mu tablica pamiątkowa.

Na podstawie artykułu „Walther Nernst” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.